بلكه بقدرى فكر كند كه صورت نماز به هم بخورد ، يا از پيدا شدن يقين يا گمان نا اميد شود . شكهائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد ( مسأله 1176 ) : شكهائى كه نبايد به آنها اعتنا كرد از اين قرار است : ( ( أول ) ) شك در چيزى كه محل بجا آوردن آن گذشته است ، مثل آن كه در ركوع شك كند حمد را خوانده يا نه . ( ( دوم ) ) شك بعد از سلام نماز . ( ( سوم ) ) شك بعد از گذشتن وقت نماز . ( ( چهارم ) ) شك كثير الشك يعنى كسى كه زياد شك مىكند ( ( پنجم ) ) شك امام در شماره ركعتهاى نماز ، در صورتي كه مأموم شماره آنها را بداند وهم چنين شك مأموم در صورتي كه امام شماره ركعتهاى نماز را بداند . ( ( ششم ) ) شك در نمازهاى مستحبى ونماز احتياط . 1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است ( مسأله 1177 ) : اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را انجام داده يا نه ، مثلا شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه مشغول كارى باشد كه شرعا نبايد در صورتي كه آن كار قبلي را عمدا ترك كرده است مشغول اين كار شود مثلا در حال خواندن سوره شك كند حمد خوانده يا نه ، نبايد به شك خود اعتنا كند ، ودر غير اين صورت بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده بجا آورد . ( مسأله 1178 ) : اگر در بين خواندن آية شك كند كه آية پيش را خوانده يا نه ، يا وقتي كه آخر آية را مىخواند شك كند كه أول آن را خوانده يا نه ، بايد